با یک نگاه کلی به فیلم های دو سال اخیر، متوجه می شویم که دنیای تصویر به دنبال گفتگو درباره ی دو موضوع اساسی ست. اول اینکه جهان امروز، جهان تغییر و تحولات سریع است؛ پس ما باید یاد بگیریم چگونه با این تحولات هماهنگ شویم. دوم اینکه جهان امروز به شدت نیازمند درک و پذیرش تفاوت هاست! تفاوت های فکری، دینی، سیاسی، قومی، جسمی و جنسی و ... پس ما باید یاد بگیریم چگونه برای بقای خودمان هم که شده با این تفاوت ها کنار بیاییم! آنها را درک کنیم و بپذیریم که جهانی مملو از رنگ و طعم و عطر داریم!
کودا داستان زندگی روبی ست. دختری که در یک خانواده چهار نفره با یک تفاوت بزرگ به دنیا می آید. همه بغیر از او کر و لال هستند. اما روبی می شنود. می تواند سخن بگوید و بیشتر از همه ی اینها، او صدایی زیبا دارد! می تواند به زیبایی آواز بخواند! جهان روبی اما به واسطه ی همین تفاوت چند پاره است. او بین خودش و خانواده و جامعه ی اطرافش گیر افتاده است. خانواده ای که سمبل عشق و همبستگی و حمایت اند همواره روبی را به چشم مترجمی می بینند که می تواند میان آنها و مردم رابطه برقرار کند. جامعه ای که نمی تواند این تفاوت را بپذیرد و مدام دچار سوءتفاهم شده و این خانواده را مورد خنده و تمسخر خود قرار می دهد و روبی که در این میان نمی داند زندگی اش را فدای خانواده کرده و برای همیشه در کنار آنها بماند یا به دنبال رویای خوانندگی خودش برود و با استفاده از بورسیه یک دانشگاه معتبر، آینده ای تازه برای خودش رقم بزند!
کودا داستانی زیبا و طناز است که می تواند در طول تماشا، حال شما را خوش کند. می تواند نشان بدهد که راه حل های تازه، دست یافتنی هستند اگر کسی به دنبال آنها باشد! می تواند دوباره ارزش و جایگاه خانواده را به یادآوری کرده و خاطرنشان کند که همیشه برای ادامه ی زندگی نیاز نیست کسی قربانی دیگری شود. کافیست همدلی و درک متقابل را به یاد بیاوریم. به ما نشان می دهد که خیلی وقت ها لازم است اول از همه خودمان، تفاوت هایی را که از آنها می نالیم، خوب درک کنیم! ابتدا بفهمیم که جایگاه خود ِما کجاست؟ و بعد از اطرافیانمان انتظار داشته باشیم که ما را آنطور که هستیم بپذیرند. زندگی می تواند فرصت های بیشتری به ما بدهد اگر نگاهمان را کمی گسترده تر کنیم. کودا را تماشا کنید و از دیدنش لذت ببرید.
