عوارض جنگ های کلاسیک، جنگ هایی که در آن ها دو طرف منازعه، با شلیک توپ و تانک و موشک و اسحله به جان هم می افتند، برای همه ما ملموس است. می گویند در طول دو سال اول جنگ ایران و عراق، دویست هزار ایرانی کشته شده است ولی در طول شش سال بعدش، این رقم به یک میلیون و دویست هزار نفر رسیده است! می گویند می شده همان اوایل جلوی جنگ را گرفت و مانع از کشته شدن یک میلیون انسان شجاع و جوان برومند این سرزمین شد! ولی...
مرگ سربازان یک جنگ، دم دستی ترین عارضه ی یک جنگ است. که معمولا هم با القاب و ارقام مختلف، به نفع بیان کننده اش، در خصوص آن صحبت می شود. زخمیان، مفقودین، معلولین جسمی و ذهنی، اسرا و جانبازان و ... خانواده هایشان که دیگر هیچ وقت مثل گذشته شان نشدند... خانه ها و مراکز صنعتی و تولیدی و تجاری و بهداشتی و فرهنگی و... که ویران شدند. زمین های سوخته و محیط زیست آلوده و نابوده شده... طلاق ها، اعتیادها، جرم و جنایت های گوناگونی که همگی زیرمجموعه ای از تبعات جنگ هستند و اینکه همه ی اینها با شروع جنگ آغاز می شوند و هیچ گاه پایان نمی یابند!
نوع دیگری از جنگ هم هست. جنگ اقتصادی. جنگی که ما بعد از آن جنگ واقعی، و بهتر است بگویم همزمان با آن جنگ، درگیرش بوده و هستیم. شاید خیلی از ماها دیگر به اسامی شهدای بی نهایت کوچه و خیابان این سرزمین عادت کرده باشیم ولی هر روز که از خواب بیدار می شویم، با عوارض جنگ اقتصادی دست و پنجه نرم می کنیم! که بسیار مردانی که در پی بیکاری، خانواده شان را رها کردند... چه بسیار زنانی که مجبور شدند همزمان پدر و مادر باشند... چه بسیار جدایی ها که بنیان خانواده را نابود کرد... چه بسیار جوانانی که توان تشکیل خانواده را نداشتند... چه بسیار کودکانی که هرگز به دنیا نیامدند تا صدای خنده کودکانه شان، گوش مادر این سرزمین را سیراب کند... تن فروشی، خون فروشی، کلیه و قرنیه فروشی... دزدی و تجاوز و خفت گیری... مهاجرت بی امان به کلان شهرها و ویرانی روستاهایی که قرار بود مایحتاج شهر را تامین کنند... نابودی تولید و و و ...
هیولای جنگ، هیچ گاه دست از سر مردمان این سرزمین برنداشته است. مردمانی که از قضا، صلح طلب ترین مردمان در میان کشورهای منطقه هستند... و با وجود تمام صبوری شان، هر روز بیشتر از قبل سفره هایشان آب می رود و قد زندگی شان کوتاه و کوتاه تر می شود... مردمانی که هیچ گاه در مواقع حساس، برای حفظ سرزمین شان، آبرویشان، اعتقادتشان کم نگذاشته اند... و با این حال، بعد از تمام این کشمکش های سیاسی، باید از زبان کسی که خودش را مالک آنها می داند، بشنوند که جنگ اقتصادی خوب است! ما مسیرهای دور زدن را خوب یاد گرفته ایم! کارهای خوبی شده است و باید ادامه پیدا کند...
و این یعنی...
