ظاهرا نخست وزیر از این که می دید مردم ِناسپاس، تقریبا در تمام زمینه ها، اعتراض دارند به ستوه آمده بود. به همین دلیل با کمی کمک از دیگران موفق شد به شکلی معجزه آسا هفتاد و پنج میلیون رَند پول خزانه ی کشور را غیب و سپس روزنامه ی شهروند را تاسیس کند. برخلاف اکثر شهروندان آفریقای جنوی، این شهروند نظر مثبتی نسبت به دولت داشت و می پنداشت دولت توانایی بالایی در مهار مشکلات ِبومیان و مسائل جهانی دارد.
اما متاسفانه یک شهروند دیگر که خائن به ملت بود، موضوع را رسانه ای کرد و باعث شد توجه مردم به آن جلب شود. در همان دوران بود که وجدان جهانی متوجه عملیات موفقی در آنگولا شد که طی آن ششصد غیرنظامی سلاخی شدند و بدین ترتیب زمان آن رسید که وُرستر از قدرت کناره گیری کند.
آخرین چیزی که به ذهن وُرستر خطور کرد این بود که " اَه، لعنتی."
